Welkom op Stijldans.net

Heeft u een interessant nieuwtje (of persbericht)? Mail (info@stijldans.net) ons en wij bekijken of we uw bericht kunnen plaatsen. Een link naar Stijldans.net stellen wij zeer op prijs!

TANGOMAGIA

Ontstaan in 1998 als een relatief klein festival met enkele honderden bezoekers, is Tangomagia inmiddels uitgegroeid tot een van de bekendste en grootste tangofestivals ter wereld. Het trekt enkele duizenden bezoekers uit binnen- en buitenland.

Voor de vijfde Tangomagia zijn zes beroemde dansparen uit Argentinië uitgenodigd. Daarnaast komt opnieuw het orkest Color Tango, uit Buenos Aires, en het Nederlandse Sexteto Canyengue (van Carel Kraaijenhof). Zij gaan dit jaar zelfs de krachten bundelen.

Dagelijks is er gelegenheid om te dansen in het gratis toegankelijke tangocafé in het NH Barbizon Palace Hotel. En natuurlijk zijn er volop dansworkshops en optredens om je volledig in de tango te verliezen. Amsterdam zal vijf dagen lang kunnen concurreren met de tangostad bij uitstek, Buenos Aires!

Meer informatie vindt u op www.tangomagia.com

Linktips
swingingworld Pers

Dansen in Tsjechië

Op Stijldans.Net informeren wij tevens over de danssport. Niet alleen in Nederland en West Europa, maar ook in Oost Europa en Tsjechië in het bijzonder. De site is in het Engels, Tsjechisch en Nederlands.

Waarom een rubriek 'dansen in Tsjechië'?

Tsjechië ligt centraal in Oost Europa en kan door diverse oorzaken als 'karakterestiek' genoemd worden voor de ontwikkelingen in het voormalige Oostblok. Dit geldt zeker ook op het gebied van dansen. Vlak voor de val van de muur, eind jaren '80, bestonden er eigenlijk geen professionele dansparen in Tsjechië Het millennium werd afgesloten met slechts drie professionele dansparen. Toch dansen in Tsjechië relatief meer mensen dan in Nederland!

Schooldansen in Tsjechië en schoolzwemmen in Nederland

In Nederland is het eigenlijk ondenkbaar dat je niet zou kunnen zwemmen. Iedereen heeft, meestal via school, leren zwemmen. 'Schoolzwemmen' is/was eigenlijk verplicht. Zo kent men in Tsjechië het 'schooldansen'. Kinderen, variërend in leeftijd van zes tot vijftien jaar leren allen dansen. En niet alleen een foxtrotje, maar eigenlijk alle dansen die wij op de dansscholen leren, tot Weense Wals aan toe. En de Tsjechen hebben daarnaast natuurlijk nog de Polka, dus eigenlijk al gauw zo'n elf dansen!

Wedstrijden

Gevolg is dat op zeer jonge leeftijd, vanaf zes of zeven jaar (!), al aan wedstijden wordt deelgenomen. En niet zoals wij dat doen op de regionale wedstrijden. Nee, fanatiek gaat het er aan toe. Hoge opkomst, per wedstrijd, en natuurlijk iedereen in danskleding! Vrijblijvend is het absoluut niet.

Algemeen Dagblad Sport, maandag 12 maart 2001

Topsport op hoge hakken

Door Natascha Kayser

Au, dat deed pijn. Een verhaal in een Engelse krant, dat `die obers met een rugnummer en hun halfnaakte huppelmeisjes toch niets te zoeken hebben op Olympische Spelen' was tegen het zere been van de danswereld. ,,Dansen is veel intensiever en kost veel meer fysieke energie dan een groot aantal sporten dat wel op de Spelen vertegenwoordigd is'', vindt Louis van Amstel, sinds gisteren weer Nederlands kampioen Latijns-Amerikaans voor professionals. Onderzoek aan de universiteit van Hamburg heeft het uitgewezen. Een finale latin-dansen - vijf dansen van elk twee minuten - kost ongeveer even veel energie als de middellange afstanden in de atletiek. En inderdaad, de zeven paren die na tien minuten rondzwieren in de statige zaal van het Kurhaus in Scheveningen van de vloer komen, kun je uitwringen. Bij Joanna Leunis, de danspartner van Louis van Amstel, stroomt het zweet in straaltjes van haar blote rug.

De manier waarop Van Amstel (29) en Leunis (20) met dansen bezig zijn, is ook echt wel topsport te noemen. Ze besteden er minimaal net zo veel tijd aan als de gemiddelde voetballer, atleet of tennisser. En misschien nog wel meer. Elke dag trainen ze. ,,Drie uur alleen maar latin-american: techniek en choreografie'', vertelt Van Amstel. ,,Daarnaast andere vormen van dans, zoals jazz en klassiek en verder conditie- en krachttraining. Maar ik ben ook veel bezig met andere sporten, om er bewegingen en ideeën uit te halen.'' Het IOC erkende dansen een paar jaar geleden als echte sport en NOC*NSF gaf er de C-status aan. Volgens Van Amstel - prof sinds 1993, twee keer wereldkampioen bij de amateurs en in 1997 's werelds beste in het latin-american showdance (zeg maar de vrije kür) voor profs - gaat het er sindsdien veel serieuzer aan toe. ,,We hebben dopingcontroles, er zijn richtlijnen gekomen voor de jury's, er is meer duidelijkheid. De beste twee paren nationaal (naast Van Amstel/ Leunis dus ook Ian Waite en Natalia Panina, red.) gaan naar de Europese- en wereldkampioenschappen. Daar is geen gemier meer over: regels zijn regels.''

Waarom er dan nog immer lacherig over gedaan wordt? ,,Misschien omdat het de enige topsport op hoge hakken is. Er wordt nog vaak gedacht dat iedereen die ooit eens foxtrotje heeft geleerd, kan dansen. Maar het is toch ook niet zo dat iedereen die kan fietsen, de Tour kan winnen? Er komt veel meer bij kijken. Wij hebben een compleet team om ons heen: een trainer, een coach, een choreograaf, een mentale begeleider, een fysiotherapeut, een kleedster, een visagist, een kapper.

,,Het uiterlijk is belangrijk, maar niet het belangrijkste. Mensen kijken nog te veel naar de blote jurk'', lacht Van Amstel, die overigens in de verste verte niet aan een ober doet denken. ,,Dansen ís chic, het hééft glamour, maar de outfit van de dame is een onderdeel van het geheel. Het moet in je stijl van dansen passen en mag nooit de boventoon voeren. Het gaat in de eerste plaats om het dansen. Je zal nooit winnen vanwege de glitters.''

Nu was Joanna Leunis - een Belgische die als regerend wereldkampioene bij de amateurs net bezig is aan haar eerste jaar als prof - in Scheveningen toevallig wel de draagster van de blootste jurk met de meeste glitters. Maar inderdaad, wie Leunis en Van Amstel bezig ziet, let al snel niet meer op het spetterende niemendalletje.

Ondanks dat ze nog maar drie maanden danspartners zijn, is duidelijk dat ze elkaar perfect aanvoelen. In alle vijf de dansen (cha cha cha, samba, rumba, paso doble en jive) zijn ze het beste koppel. Hun paso doble is de opzwependste, hun rumba de zwoelste, tegen het erotische aan. Ze krijgen het publiek er mee op de banken. Nou ja, het pluche. De klassieke ambiance van de Kurzaal is misschien een beetje vreemd en de supporters zijn geen doorsnee-sportpubliek, maar de vlaggen, spandoeken en ballonnen maken dat de sfeer er één is die bij sport hoort. De luide aanmoedigingen en de gastoeters overstemmen bijkans de muziek.

Alleen al daarom zou dansen op de Olympische Spelen helemaal niet misstaan, vindt Van Amstel. ,,Als ritmische gymnastiek kan en kunstschaatsen volledig geaccepteerd wordt als Olympische sport, dan kan dansen ook. Behalve het sportieve, fysieke gedeelte heeft het ook een artistieke waarde. En ze hoeven voor ons geen speciale stadions te bouwen. Leg in de zaal van het turnen een dansvloer neer en wij zijn klaar. Ik begrijp niet zo goed waarom er zo moeilijk over wordt gedaan.''

Telegraaf van 12 maart 2001

Nederland weer op tweede plan bij World Trophy Latin

SCHEVENINGEN - De kroonluchters in het statige Kurhaus trilden aan het zo fraai beschilderde plafond, toen een staande ovatie het winnende danspaar ten deel viel. Twee absolute toppers waren er verantwoordelijk voor, dat het mooiste danspaleis ter wereld plotsklaps veranderde in een arena van de Paso Doble, waar het temperament als het ware van de muren afdroop. Zij heette Oksana Nikiforova en hij Franco Formica. Een Russin en een Italiaan, die onder Duitse vlag de sterren van de hemel dansten tijdens de 20e Siebrand World Trophy Latin American.

Hun suprematie in Scheveningen was zo groot, dat zij unaniem van de zeven juryleden liefst 35 keer het cijfer 1 kregen voorgeschoteld, waarmee tijdens de vijf dansen (samba, cha-cha, rumba, jive en paso doble) de maximale score werd bereikt. "En daarmee ligt de wereld nu voor hen open", zei organisator en presentator David Simon. Hij doelde in dat opzicht op het verleden, want in de afgelopen 19 jaar haalden liefst 13 winnende paren van de World Trophy later ook de wereldtitel binnen.

In het geweld, dat het "Duitse" paar op de dansvloer ontketende bleven de twee Nederlandse paren ver achter. Arjen Mooijweer en Monique Broekmeulen en Marco Jansen en Marielle Kampert misten de finale (beste vijf paren) en kunnen zich - nog - niet met de wereldtop meten. Het Nederlandse jurylid Cor van der Stroet voorziet op korte termijn bovendien ook nog geen aansluiting. "We staan stil, terwijl de ontwikkelingen in de danswereld razendsnel gaan. Als we niets doen, dan spelen we binnen vijf jaar geen enkele rol van betekenis meer", constateerde de negenvoudige voormalige kampioen van Nederland.

Hoe snel het allemaal gaat bleek later in de kleedkamer, waar je struikelde over bussen haarlak en beauty-cases. Daar vertelde de 22-jarige Formica: "We dansen pas een jaar samen en liggen dus goed op koers, want op dit moment staat we tweede op de wereldranglijst. De basis van dit succes is keihard trainen en dat doen we iedere dag gemiddeld vier uur lang".

Waarmee wel duidelijk werd, dat de tijden van "dansen bij Jansen" voorbij zijn en dat deze vrijetijdsbesteding op topniveau als pure topsport omschreven kan worden. Cor van der Stroet en met hem vele andere kenners in het bomvolle Kurhaus had al snel in de gaten, dat het Duitse paar hoge ogen zou gaan gooien. Al tijdens de voorstelling aan het publiek, waarbij de tien paren uit negen landen de eerste danspassen en bewegingen op de professionele muziek van de New Metronome Big Band toonden fluisterde hij: "Het Duitse paar steekt er boven uit. De harmonie tussen de man en de vrouw is bijna perfect".

Ook de paren van Denemarken (wereldkampioenen bij het all-round), Engeland, Tsjechië en Rusland overtuigden, al bleven zij in de finale op ruime afstand van het winnende koppel. Intussen is het al weer zeven jaar geleden, dat Nederland een winnaar had. Broer en zus Jan en Miriam Zwijsen (intussen gestopt) pakten in '94 de titel, nadat Louis van Amstel en Julie Fryer dat voor ons land in 1991 hadden gedaan. Van Amstel is intussen een wereldtopper bij de professionals. Ook voor hem gold het gezegde: wat goed is komt snel. Voor Nederland als dansland is het te hopen, dat zich in dat opzicht nieuwe jeugdige talenten melden, want anders komen we voorlopig in de uitslag bij de beste vijf niet meer voor.

1. Duitsland (Formica/Nikiforova), 2. Denemarken (Stokkebroe/Juel), 3. Tsjechië (Kliment/ Kostovcikova), 4. Rusland (Demidov/Borissova), 5. Engeland (Hurley/Bellinger).

De Gooi- en Eemlander zaterdag 5 februari 2000

ZEG NOU ZELF!?
Door: Carolijn Bary en René Torley Duwel Deze week ging de campagne 'Wij doen mee' van start: mensen zonder handicap bewust maken hoe ze gehandicapten bejegenen. Ook bang voor een rolstoeler ? Tineke Kroon van de Vereniging voor Rolstoeldansen het Gooi eo in Hilversum: "Ik doe nu 17 jaar aan rolstoeldansen. Ik heb een spierziekte en het is zo'n beetje de enige sport die ik kan doen. Wij dansen op een gewone dansschool en niemand vindt het gek als je in een rolstoel danst. Het is best wel geïntegreerd. Het zijn leuke dansavonden, niet in een zielige sfeer. Het is ook hoe jer er zelf mee omgaat. Wij gaan weleens met gewone busreizen mee. Een vrouw zei ooit: als ik wist dat u mee zou gaan, dan had ik geannuleerd. Ik zei toen dat ik dat ook had gedaan als ik wist dat zij mee zou gaan. De rest zei toen : 'joh, dat mens is niet wijs'. Na twee dagen is het dan weer bijgedraaid. Voor sommige mensen is zo'n campagne dus wel goed. Maar de integratie moet niet van één kant komen. Mensen moeten ermee leren omgaan. Mijn zoontje van elf vindt het doodnormaal dat ik in een rolstoel zit. Zijn klasgenootjes niet, maar als hij het uitlegt snappen ze het wel. 'Goh wat een leuke wagen is dat. Mag ik even toeteren', vragen ze dan. Ze vragen nog even waarom je erin zit en dan is het klaar."

www.freeler.nl/ van vrijdag 21 januari 2000

Danseres in broekpak veroorzaakt schokgolf De outfit van de 27-jarige Britse ballroomdanseres Joanne Bolton heeft grote beroering veroorzaakt tijdens het hoog aangeschreven Star-kampioenschap in Londen. Bolton verscheen in broekpak op de dansvloer, in plaats van de traditionele ballroomjurk. De danseres, zesde op de wereldranglijst, had samen met haar danspartner bedacht dat ze in broekpak veel meer bekijks zou hebben. Ingewijden in het ballroomdansen spraken schande van de opvallende creatie van Bolton. Blanche Ingle, een vermaard kampioene uit de jaren vijftig, vond het zeer ongepast: "Als je walst, moet je zweven. Met Joannes broekpak gaat dat niet." Ook hoofdredacteur John Leach van het vakblad Dance News had zijn twijfels bij de pantalon: "In tegenstelling tot bij een jurk zie je precies wat de benen doen." Ondanks alle ophef eindigden Bolton en haar partner knap op de vierde plaats.

Stijldans.net is een danspagina vóór en dóór dansers! Zonder uw/jouw hulp heeft deze pagina geen bestaansrecht! Hoe kunt u bijdragen aan Stijldans.net??

Blijf op de hoogte en ontvang Stijldans.net -nieuws per email! Vul uw emailadres hieronder in en klik op "go"
mail uw dans-bijdragen. U kunt denken aan wedstrijdverslagen, dansen op TV, dans/wedstrijd-agenda's, nieuws, etc. etc.
Vraag gratis producten aan. Kost u niets!